هواپیماهای آینده,آرام و بی صدا می آیند

وقتی از اداره ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) صحبت به میان می‌آید، نخستین تصویری که در ذهن هر خواننده یا شنونده‌ای نقش می‌بندد، این است که باید از دستیابی به فناوری‌های جدیدی در حوزه فضا و فضانوردی خبری باشد، اما حقیقت این است که فعالیت ناسا یا آژانس فضانوردی ایالات متحده آمریکا فقط به حوزه فضا و فضانوردی محدود نمی‌شود، بلکه صنعت هوانوردی را هم دربرمی‌گیرد.

ناسا علاوه بر توسعه صنعت فضا و فضانوردی در توسعه صنعت هوانوردی هم نقش چشمگیری داشته است. بسیاری از پیشرفته ترین هواپیماهای دنیا براساس فناوری­های نوین مطرح شده از سوی متخصصان و مهندسان ناسا طراحی و ساخته می شود. آژانس فضانوردی آمریکا برای تحقق چنین هدفی با شرکت هایی مانند لاکهید مارتین، نورتروپ گرامان و همچنین بوئینگ همکاری مستمری داشته است و بر این اساس ایده های خلاقانه و مبتنی بر نوآوری از سوی ناسا ارائه شده است که تصویری از آینده صنعت هوانوردی را ترسیم می کند. ناسا پیش بینی کرده است تا سال ۲۰۲۵ میلادی یعنی تا ده سال دیگر می توانیم شاهد پرواز نسل جدیدی از هواپیماهای مدرن و امروزی بر فراز آسمان باشیم.

بال و بدنه یکپارچه

اگر بخواهیم اهداف اصلی مورد توجه ناسا در بخش هوانوردی را در هواپیماهای آینده دنبال کنیم، متوجه می­شویم ناسا سه هدف اصلی را به عنوان اولویت در نظر گرفته است که عبارتند از: کاهش آلودگی صوتی، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و کاهش مصرف سوخت. حتی ایجاد تغییرات جزئی در طراحی این هواپیماها می تواند از اثرگذاری قابل توجهی در این سه حوزه و در نتیجه کاهش هزینه های سفرهای هوایی برخوردار باشد.

طرح مفهومی دیگر ارائه شده از سوی ناسا Hybrid Wing Body یا هیبریدی از بال و بدنه هواپیماست. براساس این طرح، بال و بدنه اصلی هواپیما به شکل یکپارچه به هم متصل می شود. از نظر تئوری چنین تغییری در ساخت هواپیماها می تواند به بهبود شرایط آیرودینامیکی هواپیما و در نتیجه کارآمدتر شدن پرواز منجر شود. در منابع رسمی از این هواپیماها تحت عنوان N3-X نام برده می شود. در این هواپیما بال ها به شیوه هنرمندانه ای با بدنه هواپیما تلفیق شده است که موجب می شود بال های پهن و بزرگ هواپیما با بدنه هواپیما تلفیق شود. بر این اساس میزان مصرف سوخت، انتشار آلاینده های کربنی و سروصدای هواپیماها به میزان چشمگیری کاهش پیدا می کند.

نمونه هواپیمایN3-X
نمونه هواپیمایN3-X

هواپیماهای مافوق صوت

هواپیماهای مافوق صوت طراحی شده توسط ناسا می­تواند جانشین مناسبی برای هواپیماهای کنکورد باشد. ناسا امیدوار است با کاهش سروصدا و فشار ناشی از حرکت یک هواپیمای مافوق صوت همه ما بتوانیم سفر با هواپیمایی را که با سرعت فراتر از صوت پرواز می کند تجربه کنیم. استفاده از طرح هایی مشابه آنچه در هواپیماهای جنگنده F100 به کار رفته یا به عبارتی در نظر گرفتن یک ساختار کشیده و آیرودینامیکی می تواند راهکار مناسبی برای طراحی و ساخت هواپیماهایی با این ویژگی باشد. محققان بخش هوانوردی ناسا در تلاشند با اصلاح و آزمایش طرح های مفهومی مشابه ابزارهایی را توسعه و مورد ارزیابی قرار دهند که روزی در صنعت هوانوردی برای ساخت هواپیماهای مافوق صوت مورد استفاده قرار گیرد.

آرام و بی سروصدا

بخش عمده ای از کار اصلی برای طراحی نسل جدید هواپیماها در مرکز تحقیقات لانگلی (Langley) ناسا انجام شده است. این گروه در نظر دارد هواپیماهایی را طراحی کند که دنباله بال های آنها با انتهای هواپیما ارتباط داشته باشد. ناسا با هدف کاهش مصرف سوخت و همچنین کاهش میزان انتشار آلاینده های کربنی روش­های خاصی را مورد توجه قرار داده است که بهره گیری از این روش ها نه تنها می تواند راهکار مناسبی برای حفظ محیط زیست باشد، بلکه در کاهش هزینه سفرهای هوایی نیز نقش مهمی دارد. یکی دیگر از اهداف مورد توجه ناسا، کاهش سروصدای ناشی از حرکت هواپیماها در فرودگاه هاست.

محققان بر این باورند افزایش سرعت حرکت هواپیماها و کاهش سروصدای هواپیماهای مافوق صوت، موضوع مهمی است که باید در طراحی و ساخت هواپیماهای آینده مورد توجه قرار گیرد.

بال شناور

از دیگر از ایده های مطرح شده از سوی ناسا برای هواپیماهای آینده طرحی است که محققان آژانس فضانوردی آمریکا با همکاری محققان نورتراپ گرامان ارائه کرده اند. طراحان اعلام کرده اند با بهبود و توسعه فناوری­هایی که در ساخت هواپیماها مورد استفاده قرار می گیرد، می توان تا سال ۲۰۲۵ میلادی یعنی تا ده سال دیگر این ایده را عملی ساخت. این هواپیما بیشتر به یک بال شناور در آسمان شبیه است. مهم ترین ویژگی این هواپیماها، پرواز با راندمان بالاتر و سروصدای کمتر است. این هواپیما ها که تا حدی شبیه پاراگلایدر است، می تواند گزینه مناسبی برای مناطق شلوغ و پر رفت و آمد باشد. می توان علاوه بر نقل و انتقال مسافر از این هواپیماها برای جابه جایی مسافر هم استفاده کرد.

هواپیماهای سبز

این طرح بیشتر به یک هواپیمای جت مسافربری معمولی شباهت دارد. اگر دقت داشته باشید تفاوت های مشخصی را در این هواپیماها مشاهده می کنید. بال های این هواپیما به گونه ای نصب شده است که در ارتفاع بالاتری از پنجره ها قرار می گیرد و می توانید براحتی از پنجره کنار صندلی منظره غروب آفتاب را نظاره گر باشید. این هواپیما Sugar نام دارد، اما این نام هیچ ارتباطی با معنی این واژه ندارد؛ بلکه برگرفته از نام مرکز تحقیقات هواپیماهای سبز مافوق صوت است. در طراحی این هواپیماها شرکت بوئینگ با ناسا همکاری داشته و قرار است این هواپیماها در آینده ای نزدیک با ۱۵۴ مسافر نخستین پرواز بر فراز آسمان را تجربه کند. در این هواپیما از سیستم نیروی محرکه هیبریدی بهره گرفته می شود که ترکیبی از توربین گازی و فناوری باتری است.

شکل شماتیک از در حال ساخت هواپیما ساخته شده مرکز تحقیقات هواپیماهای سبز مافوق صوت
شکل شماتیک از در حال ساخت هواپیما ساخته شده مرکز تحقیقات هواپیماهای سبز مافوق صوت

یکی از دیگر هواپیماهایی که با همکاری ناسا و شرکت لاکهید مارتین به عنوان جانشینی برای هواپیماهای کنکورد طراحی شده، هواپیمای مافوق صوت سبز است که در مقایسه با کنکورد سروصدای کمتری تولید می کند و ایمن تر و کارآمدتر است. علاوه بر رنگ روشن بدنه آنچه این هواپیما را متمایز می کند، موتوری موسوم به «معکوس ـV» است که در زیر بال هواپیما قرار گرفته است.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *